Trybunał uznał, że nie istnieje prawo do bycia zapomnianym w odniesieniu do danych osobowych ujawnionych w rejestrze handlowym

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-398/15 (Camera di Commercio, Industria, Asrtigianato e Agricoltura di Lecce vs Salvatore Manni) uznał, że w odniesieniu do danych osobowych ujawnionych w rejestrze handlowym nie przysługuje prawo do bycia zapomnianym.

Jednak w wyjątkowych przypadkach, w razie upływu wystarczająco długiego okresu od momentu rozwiązania spółki, państwa członkowskie mogą ograniczyć dostęp do takich danych stronom trzecim.

TSUE orzekł, że po pierwsze z natury rejestru handlowego wynika cel jakim jest zapewnienie pewności obrotu gospodarczego, a także ochrona, w szczególności, interesów osób trzecich w odniesieniu do spółek akcyjnych i spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, gdyż jedynym zabezpieczeniem jakie te spółki oferują osobom trzecim jest ich majątek. W dalszej kolejności TSUE zauważył, że wymóg dostępności danych osobowych ujawnionych w rejestrze handlowym może powstać wiele lat po tym jak spółka przestała istnieć.

TSUE stwierdził, że z uwagi na zasięg praw oraz powiązań występujących między spółkami a podmiotami kilku państw członkowskich (nawet po rozwiązaniu spółki) oraz z powodu różnych terminów przedawnienia przewidzianych w różnych porządkach prawnych państw członkowskich, nie jest możliwe wskazanie pojedynczego okresu, po którym nie będzie konieczne wprowadzanie danych do rejestru oraz ich ujawnienie.

W tych okolicznościach, państwa członkowskie nie mogą zagwarantować, że osoby fizyczne, czyich dane zostały wpisane w rejestrze handlowym, będą mogły żądać po upływie określonego czasu od momentu rozwiązania spółki, usunięcia danych osobowych ich dotyczących.

TSUE uznał, że taka ingerencja w prawa fundamentalne osób (w szczególności prawo do poszanowania prywatności i prawo do ochrony danych osobowych zagwarantowanych przez Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej) jest zgodna z zasadą proporcjonalności tak długo jak (1) tylko ograniczona liczba danych osobowych jest wprowadzana do rejestru handlowego oraz (2) jest uzasadnione, że osoby fizyczne które zdecydowały się uczestniczyć w obrocie gospodarczym w formie spółki akcyjnej lub spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, czyich jedynym zabezpieczeniem wobec osób trzecich jest ich majątek w tej spółce, powinny być zobowiązane do ujawnienia danych związanych z ich działalnością i funkcjami w tej spółce.

Niemniej jednak, TSUE nie wykluczył tego, że w specyficznych okolicznościach, nadrzędne i uzasadnione względy związane z konkretną sprawą określonej osoby mogą uzasadniać, wyjątkowo, ograniczenie dostępu do danych osobowych tej osoby, po upływie wystarczająco długiego okresu po rozwiązaniu spółki i udostępnione tylko w razie wskazania przez osobę trzecią szczególnego interesu w uzyskaniu takich danych. Powyższe ograniczenie dostępu do danych osobowych musi być oceniane każdorazowo w konkretnym orzeczeniu. To do państw członkowskich należeć będzie podjęcie decyzji czy takie ograniczenie dostępu do danych będzie obowiązywało w ich systemach prawnych.

Autor: Agnieszka Przedpełska, prawnik

*